21-05
19-05-2018: FC Winterswijk 4 (zat) - FC Eibergen 3
Afbeelding: Zaterdag 4

Normaal gesproken is het een affiche om je vingers bij af te likken. Vanuit de hele Achterhoek trekt het iedere keer weer honderden bezoekers. Ik heb het over een wedstrijd tussen de teams van FC Winterswijk 4 en FC Eibergen 3. Net als Ajax tegen Feyenoord een ware klassieker. Maar dan in de Kelderklasse. Maar helaas. Het werd gisteren een teleurstellend duel. Een klassieker onwaardig.

Natuurlijk, het ging nergens meer om. Althans voor de bezoekers niet. Zij waren een week eerder al kampioen geworden. Maar of dat de reden was voor het vertoonde spel? Je hoort het wel vaker. Alles is al beslist, dus waarom zou je je nog inspannen? Het feit dat het afscheid van hun Henk, ‘das Ungeheuer’ in de spits, zijn kicksen na ruim 50 jaar aan de wilgen hangt, kan ook hebben meegespeeld. Dan ben je er toch niet helemaal bij. Of was het gewoon de kracht van de jonge helden? Misschien wel de meest logische verklaring. Want zij gaven wel 100%. Zij speelden nog wel ergens voor. Want ‘Best of the rest’ is toch ook een soort prijs? Okee, een troostprijs dan.

Hoe verliep de wedstrijd dan? Nou, na eventjes vijf minuten wat aftasten was het eenrichtingsverkeer. Het warmlopen van de tegenstander in kampioensshirtjes werkte denk ik als een rode lap op een stier. De jonge helden vlogen erop als jonge honden. Ik telde binnen het kwartier al vier kansen. Twee daarvan gingen tegen de touwen. De eerste kwam van de voet van Tibor van de Linde. Hard knalde hij de bal in de benedenhoek: 1-0. En even later strafte hij gepruts in de Eibergse verdediging genadeloos af: 2-0. Het klinkt raar, maar eigenlijk was de wedstrijd toen al gespeeld. FC Eibergen oogde tam. Ze probeerden het wel hoor, en ze pepten elkaar ook op, maar kwamen gewoon te kort. Slechts één enkele kans kreeg het team van coach Lansink in de eerste 45 minuten. Nestor Henk schoot rakelings naast. Dat zou wat zijn geweest zeg. Scoren in je afscheidswedstrijd. Maar niet dus. Wie dat wel deed was Berend Lammers. En direct twee keer ook. De 3-0 uit een voorzet van Wiljan Schreurs en de 4-0 met een fraaie stift over de keeper.

Na rust ging Berend vrolijk verder. Met een prachtig afstandsschot poeierde hij zijn derde binnen: 5-0. Een hattrick! Even leek het helemaal los te gaan, maar de jonge helden waren niet accuraat genoeg. Vervolgens floot de goed leidende Henk Graaskamp voor het onvermijdelijke einde voor zijn moegestreden naamgenoot. Onder luid applaus liep Henk Klumper voor het laatst een groene grasmat af. Als blijk van waardering waren er nog wat mooie woorden. En ook ontving hij een leuke attentie. Voor thuis op de kast. Voetballend gebeurde er daarna niet veel meer. Alleen Daniël van Rienen schoot nog op de lat. FC Eibergen had ook wat kansjes, maar echt gevaarlijk werd het niet. Jelle Krooshof maakte tenslotte het halve dozijn vol. Uit wederom een perfecte voorzet van Wiljan Schreurs – hij tilt niet alleen even zo 200 kilo op, een voorzet geven kan hij ook! – kopte Kroos raak: 6-0.

Dat was hem dan. De klassieker. Die er niet echt eentje werd. Kampioen Eibergen kreeg een pak slaag van jewelste. Dat moet aankomen, dunkt me. Voor de jonge helden was het al weer de negende winstpartij op rij. Met daarin een doelsaldo van 57 om 9. Klasse boys! Zaterdagmiddag in Holten nog eventjes de uit de Holterberg opgegraven dino’s een poetsbeurt geven en nummer tien en plaats 2 is een feit!

OPeee

Deel dit bericht